CORONAVOUCHER: HOE STAAT HET DAARMEE?



Het coronavirus heeft de (reis)wereld tot op heden nog stevig in de tang. De overheid laat van zich horen in persconferenties, de media besteedt er veel aandacht aan. Op 1 april jl. heb ik in mijn blog geschreven over de annulering van reizen door de reisaanbieder of door de reiziger en over de coronavoucher. In hoeverre het coronavirus door de medici (tijdig) beteugeld kon worden, was niet te voorspellen. Wel voorspelbaar was: onbezorgd op vakantie gaan in zomer 2020 is niet meer aan de orde.


De hulpvragen in de afgelopen maanden over reisannulering/coronavoucher luidden: “ik ben bang om te reizen, zelfs als de overheid groen licht geeft. Kan ik nu kosteloos annuleren? Kan ik mijn aangeboden coronavoucher bij jullie laten checken? Kan ik in plaats van een voucher, mijn (aan) betaalde reissom terugvragen”?


HOE ZAT HET OOK ALWEER MET DIE CORONAVOUCHERS?

Voor de reisondernemingen die zijn aangesloten bij de ANVR en SGR geldt voor de door hen geannuleerde reizen het volgende. De reisorganisatie dient op grond van de wet de reissom dan aan u als consument/reiziger terug te betalen Omdat vele van hen het terugbetalen van alle geboekte reizen financieel niet aan kunnen is in deze uitzonderlijke pandemie situatie door de SGR in samenwerking met de ANVR de coronavoucher opgesteld. Dit betekent dat u - mocht de reisorganisatie failliet gaan – uw betaalde reissom terug krijgt.


Vraagt u het geld terug (direct of zes maanden na afgifte van het coronavoucher) dan loopt u het risico dat u de reissom niet terugkrijgt als de reisorganisatie niet snel genoeg terugbetaalt en intussen failliet gaat. Mijn advies was en is nog steeds, dat het beter is om een coronavoucher te accepteren om de zojuist opgesomde redenen. U bent natuurlijk vrij om een financieel risico te nemen. Het accepteren van de coronavoucher is tenslotte niet verplicht. Ik heb in mijn vorige blog ook verwezen naar de (all-risk) annuleringsverzekering voor een mogelijke dekking van de annuleringskosten.


Nog altijd geldt dat indien u– vanwege angst- zelf de reis annuleert, u geen recht hebt op een coronavoucher en bovendien de annuleringskosten dient te betalen. Hoe dichter bij de vertrekdatum hoe hoger die annuleringskosten dan zullen zijn. U kunt pas kosteloos annuleren als de reisorganisatie de reis heeft geannuleerd dan wel voor u duidelijk is dat de reis niet zal doorgaan. In alle andere gevallen bent u gebonden aan de afspraken uit de reisovereenkomst.


Op dit moment is de situatie er niet makkelijker op geworden. Het reisadvies/de kleurcode in de wereld verandert vrij frequent, en dat zorgt voor verwarring en onzekerheid. Daarom geldt nog steeds: zo lang mogelijk wachten (tot zeker twee weken voor vertrektijd) met het betalen van het restant van uw reissom. Volgens de Autoriteit Consument & Markt (ACM) zijn er eigenlijk maar drie uitzonderingen dat je de laatste betaling niet hoeft te doen: (1) als er al een reisverbod van kracht is voor de dagen dat u als reiziger in dat gebied verblijft of (2) wanneer u kunt aantonen dat het tijdens uw reis daar te gevaarlijk is of (3) dat alles in dat gebied gesloten is. Tot zover geen nieuws onder de zon.


Wel nieuws is dat de Europese Commissie aan Europa heeft voorgesteld om zowel de vliegticketvoucher als de pakketreisvoucher overdraagbaar te maken. De consument/reiziger krijgt dan de keuze om zijn voucher -om welke reden dan ook- door te geven/verkopen aan derden.


Dit brengt mij weer terug naar het begin van de coronacrisis, maar nu voor de geannuleerde vluchten. Hoe is dat eigenlijk verlopen? Nu weten we dat de consument/reiziger (behoudens diegene die dat wel was) zich bij aanvang van de coronacrisis niet eens bewust was van haar recht op teruggave van haar betaalde ticketprijs. De aangeboden (vliegticket)voucher voor een vlucht op een ander tijdstip accepteert zij massaal. Het wettelijk recht van ‘cash’ retour voor haar deelt de vliegtuigmaatschappij niet. De consument/reiziger laat -vanwege de media aandacht hierover- inmiddels luid van zich horen.


De Europese Commissie heeft hierop gereageerd. Hoewel de Europese Commissie voorstander blijft van een voucher in plaats van terugbetaling van de ticketprijs, wilt zij toch dat de keuze ervoor bij de consument moet worden neergelegd. Zij heeft daarom aan ‘Europa’ voorgesteld (de Europese Commissie kan niet in haar eentje beslissen) dat de reiziger mag kiezen: óf een voucher of cash ticketkosten retour. Ons kabinet gaat zelfs verder en stelt een soortgelijk garantievoucher voor zoals die voor de pakketreizen. Deze regeling zou dan moeten zorgen dat de reiziger toch zal kiezen voor een voucher boven ‘cash’ retour, als hij de garantie krijgt ook bij faillissement van de vliegtuigmaatschappij zijn ticketkosten terug te zullen krijgen.


Ontwikkelingen en besluitvorming hierover wordt door ons reisteam gevolgd.


En nu de praktijk.


Een cliënte laat mij in april jl. weten, dat haar reisaanbieder de door haar geboekte ‘Marokkoreis’ heeft geannuleerd, maar dat zij ‘gelukkig’ van hen een coronavoucher heeft ontvangen. Zij laat mij de coronavoucher lezen, althans een tekst met als titel ‘CORONAVOUCHER’ en vraagt of zij deze kan accepteren. Ik lees het volgende. “ Geachte mevrouw. Uw reis (met boekingsnummer en naam van de boeker) naar Marokko is geannuleerd. U ontvangt van ons een tegoedbon voor de hoogte van uw reissom van 2500,00 Euro. U dient een nieuwe reis binnen 30 dagen vanaf briefdatum bij onze reisorganisatie te boeken. Na deze datum vervalt uw tegoedbon.”


Ik laat haar weten dat de laatste zin direct in het oog springt: U dient een nieuwe reis binnen 30 dagen vanaf briefdatum bij onze reisorganisatie te boeken. Na deze datum vervalt uw tegoedbon.”


Dit klopt niet. Een coronavoucher is vanaf datum uitgifte een jaar lang geldig, en niet dertig dagen. Dat is echt te kort. Ik vertel haar, dat de haar aangeboden voucher/tegoedbon weliswaar het recht op een nieuwe reis schept, maar haar niet behoedt voor verlies van haar reissom bij een eventueel faillissement van de reisaanbieder. Dat is nu juist datgene waar de coronavoucher – naast een tegoed voor een nieuwe reis- met name voor bedoeld is, maar in haar voucher volledig wordt gemist.


Ik adviseer haar om de aangeboden coronavoucher te weigeren, en een juiste versie- conform de ANVR/SGR voorwaarden- bij haar reisaanbieder te eisen. De voorwaarden zijn helder geformuleerd en eenvoudig te vinden op internet. Zij vraagt mij om dit voor haar bij haar reisaanbieder te regelen.


Bedoeld of onbedoeld fout opgesteld door haar reisaanbieder? Dat blijft gissen voor cliënte. Een telefoontje naar de reisaanbieder met verwijzing naar de ANVR/SGR Coronavoucher voorwaarden, was gelukkig al voldoende. De reisaanbieder past de voucher per omgaande ‘coronaproof’ voor cliënte aan. Cliënte heeft nu in ieder geval – conform de ANVR/SGR voorwaarden- een jaar de tijd om haar reis uit te zoeken. En zo hoort dat ook. Bovendien is zij nu gedekt ingeval de reisaanbieder binnen een jaar failliet zou gaan. Het is daarom van belang dat u uw aangeboden voucher/tegoedbon goed doorleest voordat u akkoord gaat met de inhoud ervan. Zo voorkomt u discussie in de toekomst als u uw reis wilt omboeken of wanneer de reisaanbieder binnen een jaar na uitgiftedatum failliet gaat.


Dat annulering van (zelf geboekte camping)reizen in het buitenland moeilijk kan zijn blijkt uit de volgende hulpvraag. Zo wilt een Nederlandse consument zijn jaarstandplaats overeenkomst van een stacaravan bij een Belgische camping annuleren. Als reden geeft hij op dat zijn vrouw sinds jaren aan een longziekte lijdt en zij bang is voor een coronabesmetting. Hij vordert zijn reeds betaalde bedrag (van een half jaar) terug. De Belgische campingeigenaar weigert dit bedrag terug te betalen en vordert bovendien de rest van de reissom uit de jaarstandplaats overeenkomst. Het verzoek van de Nederlandse consument om een tegoedbon voor een vakantie in 2021 wordt eveneens door hem geweigerd. De consument vraagt mij, hoe nu verder?


Ik laat hem weten dat angst geen reden is om een reisovereenkomst/jaarstandplaats overeenkomst te annuleren. Indien zijn annuleringsverzekering geen dekking biedt zullen de annuleringskosten voor rekening komen van de consument/reiziger ter hoogte van het jaarbedrag van de standplaats. Wel kan hij de coronamaanden (maart-juni) bij de campinghouder terugvorderen. Het nadeel is dat – indien de campinghouder niet meewerkt- de Nederlandse consument voor zijn vordering naar een Belgische advocaat/Belgische rechter moet stappen en dan het Belgische recht geldt. Beter is om de vordering van de Belgische campinghouder af te wachten. Deze zal conform de internationale regelgeving zijn vordering bij een Nederlands rechtbank moeten indienen. De Nederlandse consument kan dan naast zijn verweer tot betalen van het restant van de reissom om welke reden dan ook, als tegenvordering ‘de coronamaanden’ bij de Belgische campinghouder terugvragen. Bovendien is dan niet het Belgische, maar het Nederlandse recht van toepassing.


Het corona reisprobleem stopt niet bij de coronavoucher. Inmiddels is duidelijk dat naast veel geannuleerde reizen toch veel reizen wel zijn doorgegaan. Dit maakt dat er vraagstukken zijn bijgekomen: hoe om te gaan met reizen naar landen met geel of oranjecode? Welke rechten heeft de consument bij wijziging in het vakantieland van kleurcodes?


Ik zal tijdens mijn vakantie (in Nederland) de ontwikkelingen, althans de uitvoering in de praktijk verder volgen.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

Telefoon 045-571 4576

Fax 045-5713026

 

info@boumans-adv.nl

Openingstijden:

Ma-vr 8:30 tot 17:00 uur

Samenwerking

Algemene voorwaarden

Privacy statement

Klachten

  • Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon