Verdrag van Istanbul: kaasschaaf van het Nederlandse asielbeleid bij vrouwengeweld



Een zaak op leven en dood, roepen onze cliënten nog wel eens geëmotioneerd uit. En dan gaat het nogal eens om een geschil met de buren over de exacte plaatsing van de schutting. De zaak van vandaag was helaas wel sprake van ernstig geweld met mogelijk levensbedreigende afloop.


Cliënte is met haar drie kinderen uit Albanië naar Nederland gevlucht, laten we haar Maria noemen. Maria is getrouwd met een Albanese echtgenoot die gaandeweg het huwelijk meer en meer geweld gebruikt. De huiselijke terreur neemt zodanig ernstige vormen aan dat Maria en haar kinderen vluchten voor haar echtgenoot. Omdat zij enorme haast had bij vertrek in een onbewaakt ogenblik, heeft zij geen spullen mee kunnen nemen. Belangrijke documenten bewaarde haar man, zodat haar asielprocedure werd bemoeilijkt.


Eindelijk in Nederland aangekomen vroeg zij voor haar gezin asiel aan, hetgeen telkenmale door het IND werd afgewezen. Dit omdat Albanië niet langer geldt als een onveilig land. Maria kan helaas geen documenten overleggen waaruit het bewijs blijkt dat haar man haar en haar familie jarenlang mishandelt, dit vanwege de gehaaste vlucht en het feit dat de politie in Albanie niets doet met huiselijk geweld. Het IND is echter ongevoelig voor dit argument, zodat Maria in een COA (Centrale Opvang Asielzoekers) verblijft en verder procedeert.


Maria kijkt letterlijk de dood in de ogen als haar echtgenoot ineens op de stoep van het COA staat. Hij is vanuit Albanië naar Nederland gereisd en had iedere COA locatie bezocht en haar gevonden. Nog voor hij kon toeslaan, schreeuwde Maria om hulp en werd zij door medewerkers van het COA in veiligheid gebracht. Verblijf in een COA was niet langer zonder gevaar. Daarop werden Maria en haar kinderen opgevangen in een blijf van mijn lijf huis op een geheim adres in het zuiden van het land. Maria kreeg een paar weken daarna te horen dat haar herhaalde asielaanvraag was afgewezen. Tegelijkertijd vervalt daarmee de status van rechtmatig verblijf, zodat het COA niet langer betaalt voor de opvang van Maria en haar kinderen. Zonder subsidie wil het blijf van mijn lijf huis dat zij vertrekt.

Maria kreeg te horen dat zij en haar kinderen moesten vertrekken, verstoken van geld of andere middelen restte Maria weinig anders dan terug te gaan naar het COA, alwaar gevaar dreigt. Maria vroeg ons om haar te helpen.


We zijn onmiddellijk een kort geding gestart bij de voorzieningenrechter om te zorgen dat Maria toch in het blijf van mijn lijf huis kan blijven. Maria wordt daarbij geholpen door het in maart van dit jaar in werking getreden Verdrag van Istanbul. Dit verdrag verplicht Europese lidstaten kort gezegd alle vrouwen te beschermen tegen alle vormen van geweld en discriminatie en daartoe maatregelen te treffen.


Belangrijk voor Maria is artikel 4 lid 3 dat bepaalt dat de uitvoering van de bepalingen van het verdrag wordt gewaarborgd zonder discriminatie op welke grond dan ook, zoals migranten-of vluchtelingenstatus. Dat betekent dat staten geen onderscheid mogen maken. Als een staat een blijf van mijn lijf huis aanbiedt, dan mag geen onderscheid plaatsvinden op basis van verblijfsstatus. Legaal of illegaal verblijf mag dus geen verschil maken.


Lidstaten zijn op grond van artikel 22 lid 3 van het Verdrag verplicht om te zorgen voor in vrouwen gespecialiseerde hulpverlening aan alle vrouwelijke slachtoffers van geweld en hun kinderen.

Artikel 23 bepaalt dat lidstaten maatregelen moeten treffen die nodig zijn voor het opzetten van passende, gemakkelijk bereikbare opvangplaatsen in voldoende aantallen om veilig onderdak te bieden aan slachtoffers, in het bijzonder vrouwen en hun kinderen, en hen proactief te bereiken.

Dat is goed nieuws voor Maria. Nederland is verdragsrechtelijk verplicht om Maria en haar kinderen te beschermen tegen haar echtgenoot. Ook mag Nederland haar verblijf in een opvanghuis niet acuut staken, omdat zij niet langer of een rechtmatige verblijfsstatus beschikt. Laat staan dat Nederlandse staatsorganen actief bijdragen aan een voorzienbaar gevaarlijke situatie.


Na het uitbrengen van de dagvaarding door de deurwaarder aan de wederpartij gaat de telefoon op kantoor. Maria en haar kinderen mogen voorlopig blijven in het blijf van mijn lijf huis totdat het COA in overleg met in vrouwengeweld gespecialiseerde hulpverlener voor een geschikte oplossing heeft gezorgd. Het gezin hoeft niet langer voor de gruweldaden van haar echtgenoot te vrezen. Zij hoeven niet terug naar het COA. Het kort geding is ingetrokken.


Ik vrees echter dat zonder verdrag van Istanbul Maria vanavond geen oog dicht had het gedaan in het COA, waarvan ik uiteraard de plaatsnaam niet bekend zal maken. Het Europese verdragsrecht haalt regelmatig de scherpe kantjes van Nederlands asielbeleid af, hetgeen in deze zaak wederom is gebleken.




Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

Telefoon 045-571 4576

Fax 045-5713026

 

info@boumans-adv.nl

Openingstijden:

Ma-vr 8:30 tot 17:00 uur

Samenwerking

Algemene voorwaarden

Privacy statement

Klachten

  • Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon