Koekje erbij?


Waar rook is, is vuur. Waar gehakt wordt vallen spaanders, en waar gegeten wordt liggen kruimels.

M. is opgepakt op verdenking van twee auto-inbraken. Hij zat drie dagen op het politiebureau en met toepassing van het super snelrecht moest hij op de derde dag voor de politierechter verschijnen.

M. heeft met zijn met zijn strafblad van negen bladzijden al behoorlijk de schijn tegen. Waar rook is, is vuur luidt het spreekwoord, en in de denkwijze van de soms gemiddelde burger zou dat toch echt al voldoende moeten zijn voor een veroordeling. In rechtsgeschiedenis heet dat ook wel (met een knipoog) ‘gesundes Volksempfinden’.

De rechter houdt M. voor dat bij hem een gestolen navigatiesysteem is aangetroffen toen hij werd aangehouden. Het navigatiesysteem

had als thuislocatie het adres van de aangever, die twee jaar geleden aangifte had gedaan van diefstal met braak uit zijn auto. Type en serienummer kwamen ook overeen, dus het was waarlijk het ding van aangever.

M. verklaarde tegen de rechter dat hij het navigatiesysteem enkele weken geleden had gekocht voor zijn zus, bij een

kringloopwinkel voor een tientje. De rechter fronste en hoorde M. verklaren dat goederen die bij een kringloop terecht komen, niet gecontroleerd worden op herkomst en het navigatiesysteem inmiddels dusdanig verouderd was, dat een prijs van 10 euro niet ongebruikelijk was.

Toen M. buiten heterdaad werd aangehouden, drie dagen geleden, was dat omdat twee maanden eerder in een andere auto was ingebroken en er DNA van M. was aangetroffen. Er waren braaksporen aan de auto en M. is aangehouden met een schroevendraaier op zak. Uit de auto was niets weggenomen maar er waren wel een aantal pakken met koekjes open gemaakt en uit een van de koekjes was flinke hap genomen. Een oplettende agent heeft van het half aangevreten koekje een monstertje genomen om het te laten onderzoeken op DNA-sporen. En jawel hoor, er was een DNA-hit! We got him!

Voor de officier van justitie was de zaak duidelijk en rijp voor een veroordeling. De raadsman van M. wees de rechter erop dat het bepaald niet ondenkbaar was dat iemand anders al in de auto geweest kon zijn, voordat M. de koekjes op had gegeten.

M. had een bewogen leven, was verslaafd en had zo nu en dan een terugval. Bij tijd en wijlen leefde hij op straat. De bewijsstukken lieten de mogelijkheid open dat een ander de auto had opengebroken, niets van waarde had gevonden en de auto open had achter gelaten. Vervolgens

is M. gekomen. M. had honger, zag een open auto met koekjes, en heeft ervan gegeten. De officier vond het, anders dan de raadsman, toch meer iets voor de fabeltjeskrant.

De rechter trok zich terug voor beraad. Na een kwartier kwam de rechter terug en sprak het oordeel uit. Het navigatiesysteem voor 10 euro bij een kringloop was een aannemelijke verklaring, mede ook met het oog op het feit dat het ding al twee jaar geleden gestolen was. Dus vrijspraak van dat feit.

En dan het koekjesverhaal. De rechter oordeelde dat nu er geen enkele aanwijzing was die erop wees dat het daadwerkelijk M. was geweest die de auto had opengebroken, M. moest worden vrijgesproken van het openbreken van de auto.

M. werd wel veroordeeld voor het bijten in een koekje dat niet aan hem toebehoorde. Echter dat was dermate gering, dat de rechter volstond met een schuldigverklaring zonder oplegging van straf. 9A strafrecht, heet dat onder juristen. Geheel zonder straf was het echter niet voor M. Hij had immers drie dagen in voorarrest gezeten. En bij een 9A krijg je geen schadevergoeding als je vast hebt gezeten. Had hij het koekje maar helemaal moeten opeten.

De raadsman.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

Telefoon 045-571 4576

Fax 045-5713026

 

info@boumans-adv.nl

Openingstijden:

Ma-vr 8:30 tot 17:00 uur

Samenwerking

Algemene voorwaarden

Privacy statement

Klachten

  • Wix Facebook page
  • LinkedIn Social Icon